Życie seksualne Arabów

Arabowie, a dokładniej ich zwyczaje seksualne, są tematem rozlicznych dyskusji internetowych (i pewnie nie tylko). Muszę przyznać, że jako żona Araba, bywam bardzo zaskoczona tym, co inni wiedzą o tajemnicach arabskiej alkowy, a co przede mną do dziś pozostało jakoś skryte… Tak oto w sieci możemy się dowiedzieć, że Arabowie są najlepszymi na świecie kochankami ale wolą gwałcić kozy niż zaspokajać kobiety, są niezdolni do wierności i monogamicznego związku, większość z nich – na wzór Proroka – jest pedofilami, plują na kobietę w czasie stosunku, nie uprawiają seksu oralnego ale chętnie się jemu poddają… Pieprzu całej sprawie dodaje fakt, że Arabowie, podobnie jak Żydzi stosująRead More →

Muzułmanie (Fot. ArmyAmber / Pixabay)

Znając oddanie wyznawców islamu, zwykliśmy traktować ich przysięgi składane na Koran niezwykle poważnie. Niestety, muzułmanie to też tylko ludzie i też zdarza im się kłamać. Nawet w imię Koranu… Co ciekawe, muzułmanie często bardziej wzdragają się przed krzywoprzysięstwem popełnionym w imię świętego marabuta, niż na Koran (mimo iż sam marabut i kult świętego, który jest z nim związany, to idea zupełnie sprzeczna z islamem). Toteż kłamstwo w imię Koranu wypowiedziane bez mrugnięcia powieką, może nie przejść przez gardło kłamcy, jeśli poprosimy o powtórzenie przysięgi, ale w imię marabuta. Sam Koran stanowczo potępia kłamstwo i dopuszcza je tylko w wyjątkowych sytuacjach, które precyzyjnie określa. Co zrobić,Read More →

Arabska kaligrafia (Fot. Nick in exsilio / Foter)

Na przełomie dżahilijji i islamu ludność arabska mówiła dialektami, równocześnie wykształcił się wspólny język (klasyczny język arabski), przyjęty w administracji i literaturze. Napisany w nim został Koran, dlatego też ma wysoką rangę. Jest on również językiem poezji beduińskiej, która uchodzi za bezcenny zabytek literatury arabskiej. Język arabski należy do grupy języków semickich (które z kolei przynależą do rodziny języków chamitosemickich – od imion synów Noego: Chama i Sema). Należy on do najpóźniej zaświadczonych języków semickich. Pierwsze inskrypcje w języku arabskim pochodzą z przełomu VII i VIII wieku, co ściśle wiąże się z powstaniem islamu. Do zapisu tego języka stosowano wówczas pisma południowoarabskiego. Pismo arabskie jestRead More →

Koran, islam

Moje kolejne podejście do Koranu. Chciałabym go kiedyś wreszcie przeczytać w całości (na razie po polsku). Szkoda, że życie jest takie krótkie, bo przeczytałabym wszystkie Święte Księgi i pisma mistyków, jakie tylko w swej wspaniałomyślności zesłał na ziemię Bóg. Tyle jeszcze do przeczytania, tyle do ogarnięcia przez umysł, tyle do zrozumienia, do nauczenia, do zaakceptowania… Może skupię się na razie na Koranie (żeby czasu nie tracić na jęczenie i stękanie, że czasu tak mało…). Ponieważ, jak widzicie, sama jestem w tej dziedzinie nowicjuszką, mogę strzelić jakiegoś babola (ale moi czytelnicy są wyrozumiali i wielkodusznie mi to wybaczą, prawda?). Koran to nie książka przygodowa. To teżRead More →

Laleh Bakhtiar i jej koran dla feministek

Jakiś czas temu w Stanach Zjednoczonych ukazała się nowa wersja Koranu, przeznaczona dla feministek. Kwiecista okładka faktycznie zdaje się obiecywać treści przyjazne kobiecie (chociaż motywy florystyczne mogą też potwierdzać stereotyp, że od grzebania w grządkach i zbierania kwiatków są baby). Jednak to nie jedyna ingerencja autorki w Święty Tekst. Jak możemy przeczytać w entuzjastycznych recenzjach, nie głosi on przemocy wobec kobiet i odbiera mężczyznom prawo decydowania o losach swoich żon. Cudownie! Tylko czy to jeszcze Święty Tekst? Autorką tłumaczenia jest wykształcona w USA Iranka – Laleh Bakhtiar, która pracowała na uniwersytecie w Chicago. Bakhtiar zmieniła znaczenie wielu spotykanych w oryginale słów (zamiast „bij” mamy „zostawRead More →

Koran (Fot. Marta El Marakchi © All rights reserved)

Niektóre sury w Koranie rozpoczynają się pojedynczymi literami, które nie tworzą żadnego logicznego ciągu, nie można z nich złożyć słowa i zdają się pozbawione sensu. W islamie określa się je jako „święte litery”. Tego rodzaju sury rozpoczynają się pojedynczą literą (sury „Nun”, „Pióro” i „Kaf”), dwiema literami („Ja Sin”, bądź „Ta Ha”), są wreszcie takie, które mają na początku 3, 4 a nawet 5 liter. Te litery-symbole są charakterystyczne tylko dla Koranu i nie ma innej księgi objawionej, której rozdziały zaczynałyby się w ten sposób. Muzułmanie wierzą, że mają one jakieś tajemne znaczenie. Od nazw tych liter zaczęto nawet tworzyć imiona. I tak np. odRead More →