SEIJIN NO HI. Japońskie święto wejścia w dorosłość

SEIJIN NO HI. Japońskie święto wejścia w dorosłość (Fot. PQdSb7ccwVcNJM42UwKjr5tPHk / Flickr)

W Polsce mamy huczne osiemnastki, w USA tzw. sweet sixteen (od tego wieku można w Stanach legalnie prowadzić auto), a w Japonii… Dzień Dorosłości (Seijin-no Hi). To japońskie święto wszystkich młodych ludzi, którzy osiągnęli dojrzałość (czyli skończyli 20 lat) w czasie od 2 kwietnia zeszłego roku lub osiągną ją do dnia 1 kwietnia bieżącego roku. Od teraz mają prawo głosowania, mogą palić oraz pić alkohol… ale muszą też zachowywać się jak dorośli.

W japońskiej tradycji bardzo istotne są wszelkie rytuały przejścia. Wędrówkę przez życie rozpoczyna shichi-go-san, czyli „święto 3-5-7” (nazwane od wieku biorących w nim udział dzieci) dla uczczenia zdrowego rozwoju dzieci, odwiedzenia świątyni i odegnania od nich złych demonów i duchów oraz obdarowania ich tzw. „tysiącletnimi cukierkami” (słodyczami, które symbolicznie mają zapewnić długowieczność). Dla młodych japończyków równie ważnym etapem w życiu jest moment znalezienia pierwszej, płatnej pracy i zostania tzw. shakai jin czyli człowiekiem społecznym.

Święto Seijin-no Hi jest kontynuacją starych tradycji gempuku i mogi (samruajska ceremonia „założenia czapki” czyli dorosłego ubioru u chłopców). Swoimi początkami sięga VIII w. naszej ery, wcześniej jednak próg wejścia w dorosłość był o wiele niższy – kiedyś nawet 10-11 lat, później 16-17. 20 lat, jako wiek, w którym osiąga się pełnoletność obowiązuje od 1876 r. Oficjalnie święto zostało uznane dopiero po II Wojnie Światowej w 1948 roku. Do 2000 r. święto obchodzono 15. stycznia (data nawiązywała do pierwszej w roku pełni księżyca). Obecnie święto jest ruchome i odbywa się zawsze w drugi poniedziałek pełnego tygodnia stycznia, jeden z poniedziałków nazywanych w japońskim systemie świąt „szczęśliwym poniedziałkiem”. Święto staje więc w kontrze do coraz szerzej rozpoznawalnego „niebieskiego poniedziałku”, uważanego za najbardziej depresyjny dzień w roku.

Mężczyźni ubierają się w tym dniu w garnitury, a kobiety w tradycyjne japońskie kimona zwane furisode, które są prawdziwymi dziełami sztuki, w odróżnieniu od kimon noszonych na inne okazje. Kimona kobiet niezamężnych mają zwykle dłuższe rękawy. Wiele dziewcząt zakłada w tym dniu również japońskie drewniane sandały – zori. Zestawy tradycyjnej odzieży są tak drogie, że często przekazywane są z pokolenia na pokolenie. Młodzi uczestniczą w ceremoniach organizowanych w urzędach państwowych i samorządowych (na przykład pokazach i ćwiczeniach tradycyjnego japońskiego łucznictwa, które mają przypominać młodym, jak ważną cechą dorosłego jest cierpliwość i spokój). W te poniedziałkowe wieczory młodzi spotykają się na imprezach – podobnie jak na Zachodzie – zakrapianych alkoholem.

Related posts

Leave a Comment