Marrakech śladami siedmiu świętych

Marrakech (Fot. Andrew Nash / Flickr)

Turyści z Europy zwiedzający Marrakech zwykle koncentrują się na zabytkach i atmosferze samej medyny oraz słynnego placu Dżemaa el-Fna. A przecież w Marrakechu odbywają się wspaniałe uroczystości religijne! Marrakech od wieków słynie z kultu siedmiu świętych mężów i poświęconych im sanktuariów.

Siedmiu świętych z Marrakechu to tzw awliya (arab. słowo, które odnosi się do ludzi, którym Bóg nadał specjalną rangę wśród muzułmanów i pobłogosławił im). Choć Marrakech jest domem dla ponad 200 grobów awlya…

W XVIII w. za panowania sułtana Mulaja Ismaila dużą popularnością cieszyła się nowa ideologia zwana sufizmem. Toteż władca zlecił swojemu ministrowi Allamowi Abu Ali al-Hassanowi al-Yusi wyznaczenie nowego szlaku pątniczego dla wiernych. Odnaleziono wszystkie siedem grobów wybitnych świętych mężów i przeniesiono je właśnie do Marrakechu. Miało to na celu nie tylko przyciągnąć do miasta pielgrzymów, ale również stanowić konkurencję dla sprzecznych z doktryną islamu uroczystości na cześć patronów miasta (trochę absurdalnie, gdyż kult świętych jest także sprzeczny z zasadami islamu) oraz wzmocnić pozycję miasta na arenie międzynarodowej. Sułtan chciał w ten sposób zmniejszyć również siłę oddziaływania innych siedmiu świętych z miejscowości Regraga koło As-Suwajra.

Mauzolea świętych są rozrzucone wokół medyny Marrakeszu, gdzie ci święci są pochowani. Każdy kupiec przybywający do miasta musiał najpierw pomodlić się we wszystkich siedmiu miejscach poświęconym patronom miasta (w zawijach), zanim przystąpił do interesów. Ustalono nowy tygodniowy porządek, zawierający wskazania co do kolejności odbywania pielgrzymki pomiędzy poszczególnymi zawijami (jeden święty w jeden dzień), a tym samym hierarchię ważności patronów. Tydzień należało zacząć od odwiedzenia grobu Sidiego al-Qadii Iyada. Następnie można było przejść do kolejnych zawij. Usystematyzujmy…

I. Sidi al-Qadi Iyad ibn Musa (zm. 1129) –  wielki uczony urodził się w 1083 w Ceucie. Był wielkim imamem tego miasta, a później wysokim sędzią w Granadzie. Jego zawiję odwiedzamy w niedziele (pierwszy dzień tygodnia). Pochowany w pobliżu Bab Aïlen.

Qadi Iyad (Fot. CC: Bertramz via Wiki Commons)
(Fot. CC: Bertramz via Wiki Commons)

II. Sidi Jusuf Ibn Ali (zm. 1178) – jego pełne imię to Abou Yaacoub Ben Ali Assenhaji. Urodził się w Marrakechu i nie opuścił go przez całe swoje życie. Nazywano go również „jaskiniowcem”. W młodości był dotknięty trądem i stracił dużo skóry. Ludzie uciekali przed nim w obawie by się nie zarazić. Również jego rodzina wyrzekła się go z powodu strachu przed jego okrutną chorobą. Ibn Ali zamieszkał więc w jaskini nieopodal Marrakechu. Miejscowi spodziewali się jego rychłej śmierci, ale widząc jak pokonuje chorobę zaczęli odwiedzać jego jaskinię by błagać go o wskazówki i rozwiązania ich własnych problemów. Ibn Ali został pochowany w pobliżu Bab Aghmat, nieopodal jaskini. Jego zawiję odwiedzamy w poniedziałki.

(Fot. CC: Bertramz via Wiki Commons)
(Fot. CC: Bertramz via Wiki Commons)

III. Sidi Abd al-Aziz (zm. 1508) XV-wieczny teolog. Urodził się w Marrakechu. W młodości był analfabetą, jednak później wyrobił się i został duchowym następcą el Jazoulego. Został pochowany w Marakeszu. Do lokalnej tradycji należy zwyczaj, że jego grób odwiedzają kobiety by prosić o uleczenie ich płodności i łatwy poród. Jego zawiję odwiedzamy we wtorki.

IV. Sidi Abdellah al-Ghazwani (zm. 1520) – urodził się i dorastał w Fezie. Marokański sufi, którego zawiję odwiedzamy w środy. Pochowany w pobliżu meczetu Mouassine.

Sidi Abdullah al-Ghazwani (Fot. CC: Bertramz via Wiki Commons)
(Fot. CC: Bertramz via Wiki Commons)

V. Sidi Abderrahman al-Suhayli (zm. 1185) – urodził się w 1114 w Maladze. Był ślepcem. Wychowywał się w biednej, lecz religijnym i dobrze wykształconej rodzinie. Jego ojciec nauczył go arabskiego i pomógł mu nauczyć się na pamięć Koranu. Al-Suhayli zmarł w 1185 w Marrakechu i został pochowany w Bab er Robb, w południowej bramie miasta (na samym końcu cmentarza). Jego zawiję odwiedzamy w czwartki.

(Fot. CC: Bertramz via Wiki Commons)
(Fot. CC: Bertramz via Wiki Commons)

VI. Sidi Muhammad Ibn Sulaiman al-Jazuli (zm. 1454) – mistyk, któremu wierni zawdzięczają marokański sufizm. Autor słynnego zbioru modlitw Dala’il al-Khayrat. Głosił konieczność świętej wojny z Portugalczykami. W XV w. zdobył sobie tyle zwolenników i stał się tak wpływowy, że zaniepokoiło to samego sułtana. Posiadał rzekomo nadprzyrodzone moce. Zawija al-Jazulego położona jest w północno-zachodniej części medyny i należy odwiedzać ją w piątki.

VII. Sidi Bu-l-Abbas (zm. 1205) – całe życie poświęcił posłudze kaznodziejskiej oraz opiece nad słabymi, biednymi i ślepymi. Potrafił rzekomo czynić cuda i przywracać ślepcom wzrok. Piękna zawija będąca miejscem spoczynku tego świętego mieści się przy bramie Al-Khemis i należy ją odwiedzać w czwartki. W skład jej zabudowań wchodzi meczet (zwykle otoczony wianuszkiem ślepych żebraków), hammam, przytułek dla niewidomych, rzeźnię, mały targ, cmentarz (dar sadyckiego sułtana Abu Farisa, który w ten sposób chciał wybłagać sobie łaskę uzdrowienia z epilepsji) i kopułę (dodaną za czasów Mulaja Ismaila). Niemuzułmanie mogą zobaczyć tylko dziedziniec. Nie mają wstępu do wnętrza świątyni ani do medrasy.

(Fot. CC: Bertramz via Wiki Commons)
(Fot. CC: Bertramz via Wiki Commons)

Do dziś wielu Marokańczyków pielgrzymuje do siedmiu marrakeskich świętych. Dlatego wielu z nich, udając się do tego miasta, powie, że jadą do siedmiu świętych.

 

Zapisz

Zapisz

Related posts

Leave a Comment