Księga duchów. Allana Kardeca rozmowy egzystencjalne ze zjawami

Księga duchów, Allan Kardec, spirytyzm, duchy, wywoływanie duchów (Fot. Marta El Marakchi © All rights reserved)

Nie wierzysz w duchy? Nie szkodzi… po tej książce uwierzysz! „Księga Duchów” przez wiele lat znajdowała się na kościelnym Indeksie Ksiąg Zakazanych. W zasadzie trudno rozstrzygnąć, kto jest jej autorem – wszak sam Allan Kardec zdaje się być tylko narzędziem w rękach duchów. Tak, dobrze widzisz… autorami tej książki są same duchy.

W nagłówku książki umieść gałąź krzewu winnego, którą ci narysowaliśmy, gdyż jest to symbol pracy Stwórcy; są tu połączone wszystkie elementy, najlepiej oddające ciało i ducha: ciało jest łodygą, duch jest sokiem, dusza lub Buch przywiązany do materii to grono – taką instrukcję otrzymał od duchów autor.

Księga duchów, Allan Kardec, spirytyzm, duchy, wywoływanie duchów

Po co żyjemy? Jaki jest cel naszego życia na Ziemi? Dlaczego ludzie cierpią? Co stanie się ze mną, kiedy umrę? Czy Bóg faktycznie istnieje? A anioły i diabły? Co dzieje się z duszą po śmierci? Gdzie była moja dusza przed narodzinami? Czy istnieje niebo i piekło? Czy opowieści o duchach są prawdziwe? Czy ja też mogę zobaczyć ducha? Zadawaliście sobie kiedyś te pytania? Oto i odpowiedzi. Niezależnie od poglądów, każdy odnajdzie w tym dziele coś dla siebie, gdyż są w nim omawiane zagadnienia dotyczące Boga,
nieśmiertelności duszy, natury Duchów oraz ich powiązań z ludźmi, praw moralnych, życia doczesnego, życia po śmierci i przyszłości całej ludzkości, a więc tematów wciąż aktualnych, które interesują nas wszystkich.

„Księga duchów” wyznaczyła początek nowej filozofii – spirytyzmu, który wywarł ogromny wpływ na życie wielu ludzi. Księga jest podzielona na cztery części zawierające 1019 pytań sformułowanych przez Allana Kardeca, kodyfikatora spirytyzmu. Informacje przekazane przez najbardziej rozwinięte Duchy dotyczą różnych aspektów nauki, filozofii i religii. Autor uporządkował je w logiczny i metodyczny sposób.

Allan Kardec zainicjował pierwsze w świecie naukowe badania zjawisk mediumicznych, ustalając klasyczne kanony komunikacji z pozamaterialną sferą życia oraz relacji pomiędzy światami Duchów i ludzi. Dzięki współpracy z licznymi mediami, na podstawie tysięcy komunikatów uzyskanych drogą eksperymentalną w czasie seansów, skodyfikował zasady filozofii spirytystycznej. Jako wydawca „Przeglądu Spirytystycznego” i założyciel Paryskiego Towarzystwa Studiów Spirytystycznych, inspirował (głównie w Europie) badania i zrodzony dzięki ich rezultatom ruch społeczny, do czego przyczyniły się jego wielokrotne wznawiane w wielotysięcznych nakładach publikacje, przetłumaczone na kilkadziesiąt języków. Za swą działalność był szykanowany.

 

 

 

Related posts

Leave a Comment