molfar, znachor, szaman

Molfar to w kulturze Hucułów obdarzony nadprzyrodzonymi zdolnościami wróżbita, czarodziej, ludowy mag. Jak wierzą Huculi, molfarzy mogą być dobrzy i źli (biali i czarni). W leczeniu ludzi i kierowaniu siłami przyrody wykorzystują oni zaklęcia, specjalne przedmioty i zioła. Molfar to czarownik parający się magią naturalną. Jego system wartości religijnych to swoista mieszanka rodzimowierstwa słowiańskiego, magii naturalnej naszych przodków i religii chrześcijańskiej. Molfa to przedmiot zaklęty dla dobra lub zła. Od molfy wywodzi się molfar, huculski czarownik, znachor, szaman i wróżbita w jednym. W poszukiwaniu ostatnich molfarów trzeba zapuścić się w górskie, najbardziej odludne i niedostępne rejony Huculszczyzny (zachodnia Ukraina). Izolacja regionu od reszty świata sprawiła,Read More →

Judaizm (Fot. Israel_photo_gallery / Flickr)

Dzisiejszy judaizm – musimy to sobie wyjaśnić na wstępie – nie jest w żadnym wypadku prostą kontynuacją judaizmu biblijnego. Jest zupełnie inną religią niż był w czasach Jezusa. Nazwa „judaizm” pochodzi od jednego z pokoleń żydowskich – pokolenia Judy. Nazwa „Izraelici” od plemienia Izrael. Nazwa „Hebrajczycy” była początkowo określeniem wojowniczego ludu, który pojawił się na terenach Palestyny (najprawdopodobniej poprzedników dzisiejszych Żydów zwano Hebrajczykami ponieważ przybyli z tamtej strony Jordanu). Środowisko powstania judaizmu Judaizm jako religia wyrasta z tradycji starożytnego Izraela. Lud izraelski pojawił się w Palestynie w XII w. przed Chrystusem w wyniku złączenia się kilku plemion zachodniosemickich. Niektóre z nich przebywały przez pewien czasRead More →

Simhavaktra Dakini (Fot. A Gude / Flickr)

Przełomem w postrzeganiu kobiety jest buddyzm tantryczny (wadżrajana). Rozwinął on w znacznym stopniu filozofię, która pogłębiła widzenie rzeczywistości w jej żeńskim i męskim aspekcie. Stosunek męskich nauczycieli do kobiet w tej szkole buddyzmu oddaje fragment wypowiedzi Milarepy: Istotą kobiety jest mądrość, źródło spontanicznego poznania (…); nigdy nie uważaj jej za kogoś niższego. Staraj się szczególnie o to, aby widzieć w niej Wadżrawarahi. Wadżrawarahi należy do najznamienitszych i najbardziej znanych dakiń. Często określana jest też jako „Matka Buddów”, ponieważ reprezentuje mądrość, która jest niezbędna do osiągnięcia stanu Buddy. Oprócz tego jest ona też żeńskim Buddą. Będzie szczegółowo omówiona w dalszej części pracy. Tybetańczycy zapożyczyli z IndiiRead More →

Magia, czary, Arabowie (Fot. USAFE AFAFRICA / Flickr)

Przypomnę tylko, że metody mantyczne czyli wróżbiarskie dzielimy na naturalne i sztuczne. Wróżbiarstwo naturalne było specjalnością kahinów i opierało się na interpretacji znaków pochodzących bezpośrednio od sił nadprzyrodzonych (o czym pisaliśmy tutaj: Wiedza tajemna arabskich kahinów przed islamem). Wróżbiarstwo sztuczne oparte jest zaś na obserwacji znaków materialnych, odszukaniu związku pomiędzy znakiem a interesującym nas problemem oraz interpretacji tego znaku jako objawu woli istoty wyższej. W tym specjalizowali się arrafowie. Arabowie stosowali również inny termin o podobnym znaczeniu co kahin – arif lub arraf (dosł. ten, kto wyjaśnia i tłumaczy). Nie były to jednak określenia jednoznaczne. Arraf zajmował się raczej wróżbiarstwem sztucznym. Wymagało to od niegoRead More →

Magia, czary, wróżby, Arabowie (Fot. World March Base Teams / Flickr)

Słowem wstępu nadmienię tylko, że metody mantyczne czyli wróżbiarskie dzielimy na naturalne i sztuczne. Wróżbiarstwo naturalne było specjalnością kahinów i opierało się na interpretacji znaków pochodzących bezpośrednio od sił nadprzyrodzonych. Jego istotnym elementem jest ekstaza. Wróżbiarstwo sztuczne oparte jest na obserwacji znaków materialnych, odszukaniu związku pomiędzy znakiem a interesującym nas problemem oraz interpretacji tego znaku jako objawu woli istoty wyższej. W tym specjalizowali się arrafowie. Wróżbiarstwem w przedmuzułmańskiej Arabii zajmowali się kahinowie – wyspecjalizowane osoby (zarówno mężczyźni jak kobiety), najczęściej związane z kultem różnych bóstw staroarabskich. Określenie kahin jest pokrewne do hebrajskiego kohen oraz do aramejskiego kahen (obu słów używano również na określenie kapłana). KahinRead More →

El Castillo Pyramid - Chichen Itza - Mexico (Fot. Sam valadi / Flickr)

Składanie bóstwom ofiar z ludzi to jeden z najważniejszych rytuałów ludów Ameryki Środkowej. Majowie i Aztekowie przejęli rytuał składania ofiar z ludzkiego serca od Tolteków – Indian znanych z masowych rzezi na jeńcach wojennych. Majowie wierzyli w pakt z bóstwem, zobowiązujący człowieka do karmienia istot demonicznych ofiarami z ludzi w zamian za ich przychylność. Najwcześniejsze przekazy nie wspominają jednak o ofiarach z ludzi. Musiały one wejść do obyczajowości Majów dopiero z czasem, gdy zostali oni podbicie przez inne plemiona – najpierw Tolteków, a potem Azteków. Mimo to, kultura Majów nie przesiąkła kanibalizmem. Najbardziej znani z krwawych, masowych ofiar z ludzi byli Aztekowie, którzy wierzyli, żeRead More →

Takla Haymanot, Gebre Menfes Kiddus, Święty Grzegorz, święci, Etiopia

Chrześcijaństwo etiopskie wyłoniło się z połączenia pierwotnej religii chrześcijańskiej i wczesnego judaizmu. Miejscowa ludność czci zarówno duchowe istoty kościoła chrześcijańskiego (np archanioły) jak i typowo etiopskich świętych. Etiopski Kościół Ortodoksyjny posiada wiele elementów wspólnych z judaizmem, np. szabat i obrzezanie. Popularny jest też afrykański zwyczaj obrzezania dziewczynek (praktykowany również przez etiopskich wyznawców judaizmu, Felaszów). Etiopscy chrześcijanie nie jedzą wieprzowiny, a często też obok niedzieli za dzień święty uznają sobotę. Kościół etiopski cechuje też duża liczba postów – dla mnicha trwa on 286 dni w roku, a dla zwykłego wiernego 186 dni. Od powstania podlegał on patriarsze koptyjskiemu w Aleksandrii, od 1959 roku jest autokefaliczny. OkreślanieRead More →

Anandamayi Ma

Anandamayi Ma (1896-1981) to jedna z największych świętych w Indiach. Miała tak spokojne usposobienie, że nazwano ją „Matką Uśmiechów”. Jej główną zasadą było nigdy nie ganić innych ludzi i nie mówić im, że nie mają racji. Znana była również ze swojej ogromnej tolerancji religijnej. Anandamayi Ma (właśc. Nirmala Sundari Devi) pochodziła z kasty bramińskiej. Propagowała bhaktijogę. Zakończyła swoją edukację ze słabą umiejętnością pisania. Gdy proszono ją potem o autograf na książce, stawiała jedynie kropkę i twierdziła, że w niej zawiera się wszystko. W swoim życiu nie przeczytała ani jednej książki. A mimo to osiągnęła największą mądrość… mądrość życiową. Kiedy miała 13 lat, zgodnie ze zwyczajem,Read More →

Magia, talizmany, amulety, Tuaregowie (Fot. Rajim / Flickr)

Ozdoby i biżuteria spełniają u Tuaregów podwójną rolę – artystyczną i religijną. Naszyjniki i kolczyki mają za zadanie nie tylko zdobić, ale również służą jako talizmany zapewniające zbawienie, amulety na dobrobyt i szczęście oraz magiczna ochrona przed chorobami, ukąszeniami zwierząt, „złym oczom”, demonami i czarami. Przygotowaniem amuletów zajmują się marabuci lub pustelnicy, którzy na zamówienie wypisują na papierze, skórze czy metalowych blaszkach arabskie zaklęcia. Gotowy tekst jest oprawiany w srebro, miedź lub skórę (rzadko w złoto). Gotowy amulet nosi się na szyi lub zawiesza na ścianie namiotu. Najdroższe amulety trafiają się… wielbłądom! Zwierzęta te stanowią największe bogactwo Tuaregów, stąd i amulety chroniące je przed chorobamiRead More →

Szeptunka z Podlasia (Fot. prt sc z youtube.com / GoodWayStudio z dn. 27.07.2015)

Na Podlasiu starsze kobiety leczące modlitwą nazywa się szeptuchami. Szeptucha to ktoś, kto modlitwą pośredniczy między chorym a Bogiem. Na Białostocczyźnie żyje ich około trzydzieści. Większość żyje między Hajnówką, Bielskiem Podlaskim, Zambrowem a Białymstokiem, są grubo po pięćdziesiątce. W każdej wiosce na Podlasiu wystarczy zagadnąć o szeptuchę – wszyscy wskażą drogę.  Ludzie nazywają je szeptuchami, bo swe modlitwy i zaklęcia wypowiadają szeptem. Szeptuchy to ostatnia instancja dla ludzi zrezygnowanych. Tych, których zawiodły inne metody leczenia. I którzy wierzą, że magiczna moc słowa i szeptanie modlitw przegoni złe duchy lub odczyni urok. Wszyscy wierzą, że to szeptanie to dar od Boga. Dlatego szeptucha zwykle za swą pracęRead More →

Maroko, czary, magia (Fot. denverkid / Foter)

Jaszczurki, węże i żółwie oferowane na sprzedaż w marokańskich i tunezyjskich soukach (tradycyjnych rynkach) to nie tylko atrakcja dla turystów. One mają również swoje zastosowanie w różnego rodzaju praktykach magicznych. Medycyna ludowa, która wykorzystuje zioła i zwierzęta do uzdrawiania to często jedyna forma leczenia dostępna dla ludności wiejskiej Afryki Północnej. Wiara w magię i czary są tam bardzo powszechne od wieków. Każdy znachor jest zaznajomiony z niezwykle szeroką gamą roślin posiadających właściwości lecznicze, a stoiska z ziołami i magicznymi amuletami zawsze są najbardziej kolorowe w całym souku. Obok siebie leżą ułożone przyprawy, oleje, środki zapachowe, zioła lecznicze i magiczne akcesoria. Wiele z tych preparatów ziołowychRead More →

Życie seksualne Arabów

Arabowie, a dokładniej ich zwyczaje seksualne, są tematem rozlicznych dyskusji internetowych (i pewnie nie tylko). Muszę przyznać, że jako żona Araba, bywam bardzo zaskoczona tym, co inni wiedzą o tajemnicach arabskiej alkowy, a co przede mną do dziś pozostało jakoś skryte… Tak oto w sieci możemy się dowiedzieć, że Arabowie są najlepszymi na świecie kochankami ale wolą gwałcić kozy niż zaspokajać kobiety, są niezdolni do wierności i monogamicznego związku, większość z nich – na wzór Proroka – jest pedofilami, plują na kobietę w czasie stosunku, nie uprawiają seksu oralnego ale chętnie się jemu poddają… Pieprzu całej sprawie dodaje fakt, że Arabowie, podobnie jak Żydzi stosująRead More →

Muzułmanki, islam, kobieta w islamie (Fot. Roberto Trm / Flickr)

Funkcja religii w życiu każdego muzułmanina odgrywa priorytetową rolę. To islam definiuje w jaki sposób winien postępować każdy wierzący. Koran posiada ogromny wpływ na wszystkie aspekty kultury w świecie arabskim – wszelkie dziedziny życia muzułmanów są podporządkowane zaleceniom i normom religijnym, które znajdują odzwierciedlenie w Świętej Księdze. Muzułmańscy teologowie od początku traktowali prawo jako aspekt doktryny religijnej oraz socjalnej, której głównym inicjatorem był prorok Muhammad. Zasady sformułowane w Koranie w głównej mierze obejmują zagadnienia z zakresu obecnie pojmowanego prawa cywilnego, karnego i administracyjnego. Poruszana jest również problematyka dotycząca prawa rodzinnego (dziedzina ta najszerzej, a zarazem najbardziej przejrzyście rozbudowana w Koranie), w tym małżeńskiego. Przepisy wchodząceRead More →

buddyzm a chrześcijaństwo

Przed Soborem Watykańskim II chrześcijaństwo nie podejmowało dialogu teologicznego z buddyzmem. Relacje misjonarzy franciszkańskich i jezuickich (XIII/XVI w.) o ich pierwszych spotkaniach z wyznawcami buddyzmu są fragmentaryczne i szczątkowe. Zawierają one również wiele mylnych informacji o tej religii, uwarunkowanych nieznajomością jej tekstów źródłowych. Dopiero w połowie XIX w. dotarły do Londynu i Paryża pierwsze manuskrypty mahajany oraz spisane na liściach palmowych święte księgi buddyzmu ze Sri Lanki i Birmy, z Tybetu i Nepalu. Stworzyło to religioznawcom zachodnim, a także teologom chrześcijańskim możliwość studiowania duchowości buddyzmu na podstawie jego oryginalnych źródeł i w znacznej mierze zmieniło samo spojrzenie na buddyzm[1]. Nauczanie Soboru Watykańskiego II, zawarte wRead More →

Muzułmanie (Fot. ArmyAmber / Pixabay)

Znając oddanie wyznawców islamu, zwykliśmy traktować ich przysięgi składane na Koran niezwykle poważnie. Niestety, muzułmanie to też tylko ludzie i też zdarza im się kłamać. Nawet w imię Koranu… Co ciekawe, muzułmanie często bardziej wzdragają się przed krzywoprzysięstwem popełnionym w imię świętego marabuta, niż na Koran (mimo iż sam marabut i kult świętego, który jest z nim związany, to idea zupełnie sprzeczna z islamem). Toteż kłamstwo w imię Koranu wypowiedziane bez mrugnięcia powieką, może nie przejść przez gardło kłamcy, jeśli poprosimy o powtórzenie przysięgi, ale w imię marabuta. Sam Koran stanowczo potępia kłamstwo i dopuszcza je tylko w wyjątkowych sytuacjach, które precyzyjnie określa. Co zrobić,Read More →

Marokańska czarownica (Fot. Ta7za / Foter)

Maroko nie uchroniło się przed zalewającym je od strony czarnej Afryki czarownictwem. Z czasem samo również zasłynęło jako jedno z najbardziej nawiedzonych miejsc. Marokańskie czarownice są znane w całym świecie i kto miał z nimi do czynienia, omija je szerokim łukiem. Najwięksi sceptycy tracą pewność siebie już przy pierwszym spotkaniu. Nie daj Boże, mieć taką czarownicę za teściową… Marokańskie czarownice określa się terminem shawafa i przepowiadają one przyszłość a także rzucają i zdejmują klątwy. Koran mówi, że nikt oprócz Boga nie może powiedzieć co się wydarzy. Ich działalność jest nielegalna i sprzeczna z naukami islamu. Może być w Maroku surowo ukarana pod zarzutem uprawiania czarów.Read More →

Macierzyństwo, rodzina, duchowa praktyka, buddyzm (Fot. eriktorner / Foter)

Dla wielu kobiet spełnienie się w roli żony i matki jest bardzo ważne. Niektóre z nich, zajmując się Dharmą, odkładają na dalszy plan dom, dzieci i rodzinę. Często jednak oznacza to dla nich rezygnację z własnego szczęścia. Nie trzeba wybierać między rodziną a buddyjską praktyką. Rodzinę należy potraktować jako antonim egoizmu i sprawdzian ślubowania bodhisattwy, a macierzyństwo jako nieustanną medytację nad życiem! Sam postrzegam matki na bardzo wysokim poziomie. Będąc matką można z pewnością lepiej, niż w jakiejkolwiek innej sytuacji, praktykować wszystkie buddyjskie cnoty – cierpliwość, szczodrość czy też wytrwałość, można się doskonale rozwijać – mówi Lama Ole Nydhal. Jeżeli dwoje ludzi pomaga sobie nawzajemRead More →

Tuaregowie (Fot. Gina Gleeson / Flickr)

Po badaniach nad Berberami i Arabami przyszedł czas na Tuaregów. Wybaczam im wielkodusznie ich wkład w niewolnictwo (zajmowali się chwytaniem niewolników), gdyż… kobieta ma tu silną pozycję społeczną. W przeciwieństwie do innych ludów muzułmańskich, Tuaregowie wyznają zasady zbliżone do matriarchatu. To mężczyźni zakrywają twarze (dla ochrony przed piaskami i „złymi siłami”, które wchodzą przez usta). Dlatego też często byli nazywani „Niebieskimi Ludźmi”, od tradycyjnych, błękitnych zasłon noszonych przez mężczyzn. Kobiety chodzą zaś z odkrytymi twarzami. Zatem, jak już zapragniecie egzotycznej miłości, to najlepiej z Tuaregiem  – rycerzem i wojownikiem, który nade wszystko ukochał wolność, wędrowcem poszukującym mitycznej, utraconej, rajskiej oazy Waw. Tuaregowie przestrzegają niepisanego kodeksuRead More →

Islam, feminizm, kobieta w islamie, arabska wiosna, rewolucja (Fot. Gigi Ibrahim/Flickr)

Jeszcze w przededniu islamu na południu Półwyspu Arabskiego żyły plemiona o filiacji matrylinearnej. Spotykanym zjawiskiem była poliandria, a więc kobiety miały prawo posiadać po kilku mężów. Jednak w tym czasie wszędzie wokół był już patriarchat, a niewiasty postrzegano głównie jako matki rodów. Cofając się w historii do VII wieku – czasu, w którym islam stawiał pierwsze kroki, pozycja niewiast w świecie muzułmanów była klarowna. Kobiety posiadały pełnię praw obywatelskich: czynnie uczestniczyły w życiu politycznym, społecznym i wojskowym. Islam, wprowadzając nowy porządek społeczny, uznał kobietę za równą partnerkę mężczyzny i ustalił jej poczesne miejsce w rodzinie. Wraz ze śmiercią proroka Muhammada (8 czerwca 632 r.) nastąpiłRead More →

Koran, islam, muzułmanie (Fot. ЯAFIK ♋ BERLIN / Foter)

Pochodzenie słowa Koran (Al-Qur’ān) jest niepewne. Najprawdopodobniej pochodzi ono od syryjskiego terminu qeryānā, oznaczającego lekcję, wykład, przejętego przez język arabski w formie czasownika qara’a, co oznacza czytać. Wyznawcy islamu mówiąc o Świętej Księdze islamu, zwracają się: al-Qur’ān al-Karīm, czyli Szlachetny Koran. Jednym z obowiązków każdego muzułmanina jest odczytywanie, recytacja tekstu Koranu z zachowaniem powagi i szacunku. Dla wyznawców islamu Koran jest podstawową księgą objawioną przez Boga – Jego prawdziwym słowem. Święta Księga islamu jest źródłem wiary muzułmanina (iman), obejmującej podstawowe dogmaty wiary. Stanowi ona zapis wypowiedzi samego proroka – Muhammada, który powtarzał słowa objawione przez anioła Dżibrila na wzgórzu Al-Hira podczas Nocy Przeznaczenia (Layat al-Qadr).Read More →