„Uwolnienie” od czarów i demonów w tradycji muzułmańskiej. Podstawy Ruqya

Ruqya, czary, sihr, egzorcyzmy, islam (Fot. Marta El Marakchi © All rights reserved)

Ruqya stosuje się przede wszystkim w trzech przypadkach: w przypadku opętania przez dżinna, gdy doświadczyliśmy działania „złego oka” oraz gdy została przeciwko nam użyta czarna magia (sihr). Te trzy „choroby” zwiastują nam zwykle 4 objawy: niepowodzenie w życiu – masz problemy z pracą i z pieniędzmi, nie możesz się ożenić, nie możesz mieć dzieci, nie możesz zdać egzaminu… cokolwiek robisz, nie przynosi to żadnego efektu; nietypowe choroby – masz niewyjaśnione bóle, lekarze nie są w stanie określić co właściwie ci dolega, lekarstwa nie przynoszą oczekiwanych efektów; nietypowy stan umysłu –…

Read More

Magiczne kwadraty i pieczęcie w magii arabsko-muzułmańskiej

Magiczny kwadrat (Fot. http://azultribe.tumblr.com/page/11)

Amulet w kształcie kwadratu magicznego w magii arabsko-muzułmańskiej nazywany jest pieczęcią. Takie pieczęcie mogły składać się z różnych niezrozumiałych znaków, czarodziejskich słów, wersetów koranicznych, imion dżinnów, demonów itp. Kwadrat magiczny zawierający cyfry i/lub liczby (każdej literze alfabetu arabskiego jest przyporządkowana jakaś wartość liczbowa) to z arabskiego dżadwal, chatam. Uważa się, że arabskie kwadraty magiczne (znane jako zairgeh) stworzył Prorok Enoch. Istnieje wiele zairgeh. Niektóre z nich są bardzo skomplikowane i wymagają zawiłych obliczeń astrologicznych. Arabowie używali ich w astrologii i numerologii do obrazowania przepowiedni już w IX wieku, ale nie…

Read More

Magiczne wersety Koranu

Koran, islam, magia, czary (Fot. TayebMEZAHDIA / Pixabay.com)

W czasach Proroka Muhammada życie było przesiąknięte czarami. Również w Koranie zostały one potraktowane dość łaskawie, a zakazy dotyczą jedynie magii czarnej. Z czasem magiczne zaklęcia zastąpiły wersety z Koranu… Arabsko-muzułmańska magia w połączeniu z astrologią i alchemią rozwinęła się w IX-X w. I w zasadzie ma się bardzo dobrze do dziś. Koran, w przekonaniu wielu muzułmanów, pełni funkcję amuletu w magii ochronnej, chroni przed złem, chorobą, złodziejem i dżinnami… Surom Słowa Bożego ze świętej księgi islamu wciąż przypisuje się NAJWIĘKSZĄ siłę magiczną. Dlatego poszczególne wersety Koranu widnieją na arabskich…

Read More

Harqus i berberyjskie tatuaże twarzy

Harqus, tatuaże, kobiety, Maroko, Algieria, Tunezja (Fot. David Weekly / Flickr)

Harqus to stosowany w Afryce Północnej i na Bliskim Wschodzie czarny tusz do zdobienia twarzy i rąk ornamentami o znaczeniu symbolicznym i ochronnym. Harqus to nie tatuaż – jak się powszechnie uważa. Słowo to również nie odnosi się do procesu tatuowania! Na tatuowanie używa się w marokańskim arabskim (darija) określenia washm lub usham. Harqus trzyma się na skórze kilka tygodni dłużej niż sama henna. Bywa stosowany na przemian z henną. Używany do dziś również do trwałego tatuażu twarzy przez kobiety Berberyjskie. Harqus aplikuje się – podobnie jak kohl – za pomocą…

Read More

Magiczne węzły w wierzeniach staroarabskich

Marokańskie guziki (Fot. Cait / Flickr)

W islamie węzeł symbolizuje skomplikowanie (zapętlenie, zawiązanie) spraw czy życia, trudne do rozwiązania problemy… ale także ochronę przed złymi siłami. Węzły stosowano również jako rekwizyty magiczne. Najpopularniejszą metodą czarowania za pomocą węzłów było dmuchanie lub plucie w węzły (nafas al-ukad). Czarownik zawiązywał na sznurku nieparzystą liczbę węzłów (zwykle 7, 9 lub 11), wypowiadając odpowiednie zaklęcia. Następnie plując lub dmuchając w węzły „ożywiał” je, przekazując im energię złego ducha, który władał czarownikiem. Sznurek następnie zakopywano pod progiem domu osoby, której czarownik chciał zaszkodzić. Choć dmuchaniem czy pluciem w węzły mogą się…

Read More

O biciu żon, siepaniu niewiernych i zboczeniach w islamie. Bez cenzury!

Islam, chrześcijaństwo (Fot. AnaManzar08 / Flickr)

Co statystyczny Polak wie o islamie? Że muzułmanie to terroryści i kozojebcy (cóż za słowo!), boją się świniny, gwałcą i biją kobiety, obrzezają dziewczynki i żenią się z dziećmi (wieloma oczywiście). No dobrze – mówię – ale w co wierzą? W Allaha. Kim jest ów Allah już trudno się dowiedzieć. Czasami ktoś jeszcze dorzuci: I modlą się pięć razy dziennie! To bardzo skromna wiedza. W dodatku w bardzo znikomym stopniu prawdziwa… Mimo to, muzułmanie nie są Polakom obcy – ani religijnie, ani kulturowo. Przeciwnie, są nam bardzo bliscy. Nie może…

Read More

Cicha herezja polskich katolików. Coraz bliżej islamu

Jezus był Arabem

Smutna refleksja nad polską religijnością, nad kondycją duchową statystycznego Polaka i nad upadkiem chrześcijańskiej cywilizacji nad Wisłą… Dziś Polak wielbi niebieskookiego Jezusa z blond czupryną – Prawdziwego Polaka. I schyli czoło tylko przed polskim Papieżem. Nie ma tygodnia, żebym nie tęskniła za Polską, szczególnie słuchając Mojej Piosnki II Norwida w wykonaniu De Press: Do kraju tego, gdzie kruszynę chleba podnoszą z ziemi przez uszanowanie dla darów Nieba…. Tęskno mi, Panie (…). Ale ostatnio tęskni mi się jeszcze rzewniej, gdyż zrozumiałam, że tej Polski, do której tak tęsknię już dawno nie…

Read More

Santa Muerte. Święta meksykańskich gangsterów

Santa Muerte. Święta Śmierć

Santa Muerte. Święta Śmierć to fascynujący opis najszybciej rozwijającego się nowego kultu religijnego w Meksyku i Stanach Zjednoczonych, zorganizowanego wokół postaci świętej stanowiącej uosobienie śmierci. Ta w pół mityczna, lecz stale obecna w życiu swoich wyznawców święta jest bliską krewną Mictecacihuatl – azteckiej bogini śmierci oraz świata podziemnego. Jednak dla milionów Meksykanów, i coraz częściej, wiernych z innych stron świata stanowi mroczny odpowiednik Najświętszej Panienki. Nazywana Aniołem Śmierci, Białą Siostrą, Piękną Dziewczyną, Chudą / Kościstą / Łysą Panią i Potężną Damą słynie z błyskawicznego spełniania próśb swoich wyznawców, do których…

Read More

Dziś prawdziwych Gnawa już nie ma?

Gnawa w Maroku (Fot. Marta Marakchi © All rights reserved)

Nazwa Gnawa ma dwa znaczenia w dzisiejszym Maroku: odnosi się do mniejszości, grupy etnicznej, jak i do religijnego bractwa Sufi. Nikt tak naprawdę nie wie na pewno skąd dokładnie wywodzi się słowo Gnawa. Sami Gnawa nie chcą być w łatwy sposób kategoryzowani i definiowani na sposób akademicki. Istotną kwestią jest fakt, że większość Gnawa nie potrzebuje empirycznej wiedzy, skąd pochodzi ich nazwa, żeby móc się zdefiniować. Prawdziwa wiedza Gnawa pochodzi z praktyki, nie teorii. Pochodzenie nazwy owiane jest tajemnicą. Jedni twierdzą, że może pochodzić od berberskiego słowa kowal (popularne rzemiosło…

Read More

Kummernis – ukrzyżowana kobieta z brodą

Kummernis

Chociaż nigdy nie istniała a Kościół nigdy nie uznał jej jako świętą, czciły ją tysiące wiernych przez ponad pięć wieków. Do dzisiaj gdzieniegdzie na Śląsku można spotkać jeszcze jej wizerunki (szczególne wrażenie robi ponadnaturalnej wielkości figura na stacji kalwarii w Wambierzycach pod nr 57.). Rozpięta na krzyżu, niekiedy z brodą i w jednym bucie, święta Kummernis jest jedną z najbardziej tajemniczych postaci… W przeszłości miała wiele imion. Czczono ją również jako Wilgefortis, Liberatę, Eutropię, Regenfledis, Hulpe czy Combre.  Legenda mówi, że Kummernis była córką króla Luzytanii, rzymskiej prowincji w zachodniej…

Read More

Maroko śladami dżinnów

dżinny, Maroko, wierzenia (Fot. Earth Hour / Flickr)

Dlaczego Marokańczycy, ci bardziej zabobonni oczywiście, wystrzegają się odwiedzania toalety między wpół do jedenastej i w pół do drugiej w nocy? Gdyż w tym czasie mogą tam się natknąć na dżinna. Z tego samego powodu często zostawia się na noc zapalone światło w przedpokoju… Co ciekawe, Marokańczycy najbardziej obawiają się dżinów żeńskich, bo też i mężczyznom one najczęściej dokuczają. Znana ze swojej kapryśności jest straszliwa Maezt-Dar L’Oudou (jej imię tłumaczy się jako Koźlica z Toalety), która potrafi nieźle zatruć życie temu, kto zakłóci jej spokój. W łaźniach i toaletach, ale…

Read More

Żeńscy Buddowie i Bodhisattwowie w buddyzmie tybetańskim

buddyzm, kobieta, dakini (Fot. Nile / Pixabay)

Każdy buddysta, aby w pełni rozwinąć umysł, przyjmuje schronienie w Buddzie, w Dharmie (różnorodnych metodach osiągnięcia tego celu, przekazywanych przez Buddę) oraz w praktykujących we wspólnocie przyjaciołach określanych jako Sangha. Na koniec przyjmują schronienie również w Lamie. Lama ma trzy aspekty. Pierwszym aspektem jest błogosławieństwo tj. dobra energia, dzięki której praktykujący są w stanie się otworzyć. Drugim aspektem jest jidam tj. związek umysłu praktykującego z jego oświeconą naturą, budowany przez rozmaite praktyki medytacyjne. Trzeci aspekt to ochrona, wyrażana przez strażników, którzy w rzeczywistości są aktywnością wszystkich Buddów. Strażnicy, którzy zostaną…

Read More

Maski Czarnej Afryki. Rola bractw religijnych i tajnych związków w tańcach masek

Maska afrykańska (Fot. craig Cloutier/Flickr)

W kulcie religijnym Afryki wyjątkową rolę odgrywały bractwa i tajne związki, z których pewne istnieją do dzisiaj. Są to grupy i stowarzyszenia o ograniczonym członkostwie i zawoalowanej działalności. Dostęp do nich poprzedza i utrudnia złożona inicjacja. Wiele tajnych związków sprawowało wymiar sprawiedliwości, dostarczało sił policyjnych, wykonywało wyroki na skazańcach bądź też czyniło odpowiednie kroki przeciwko naruszającym porządek społeczny. Jeszcze inne stawały się depozytariuszami tradycji plemiennych i mitów oraz odgrywały niemałą rolę w kulcie bóstw i przodków. W większości tajnych związków ważną rolę odgrywa maska rytualna, która reprezentuje świat niewidzialny, głównie…

Read More

Znaczenie krwi w magicznych i religijnych rytuałach w Maroku

krew, magia, czary, Maroko (Fot. TheAnimalDay.org / Flickr)

Krwi często przypisuje się nadnaturalne właściwości, dlatego chętnie jest ona wykorzystywana jako ofiara dla nadprzyrodzonych mocy w magicznych i religijnych rytuałach. Również w muzułmańskim Maroku, mimo iż krew w islamie jest uważana za nieczystą. Jak to możliwe? Może dlatego, że w samym islamie również pojawia się element krwawej ofiary dla Boga. Mowa tu o święcie Eid Al Adha i narodzinach dziecka, kiedy to każdy mężczyzna, będący głową rodziny zabija barana lub kozę. Koran jasno określa cel tej ofiary jako podziękowanie za błogosławieństwo, z naciskiem na konieczność dzielenia się ofiarą z…

Read More

Maski duchów, zjaw i ludzi w japońskim teatrze nõ

Maski japońskiego teatru noh (Fot. sigusr0/Flickr)

Początków słynnego japońskiego teatru nõ należy szukać w obrzędzie kamigakari. Odprawiano go na pamiątkę zdarzenia, gdy bogini Ama-no Uzume-no Mikato tańczyła przed jaskinią (transpozycja podziemia) chcąc, by na słoneczny świat powróciła bogini Ama-no Iwato. Największe znaczenie w tym obrzędzie ma fakt „uosobienia”. Według japońskich wierzeń, bóstwo kami nie posiada własnego kształtu, aby więc mogło się objawić musi wejść w człowieka. Zapewne w obrzędzie był nim kapłan lub szaman, a potem – aktor w teatrze. Aktor nõ, był w życiu prywatnym, związany swego rodzaju kodeksem, którego musiał przestrzegać. Był więc jakby…

Read More

Wiara w „złe oko” i sposoby ochrony przed nim

Nazar, złe oko, ręka fatimy, oko proroka (Fot. Chris Nelson / Flickr)

Wiara w „złe oko” jest bardzo popularna w w Afryce Północnej, Wschodniej i Środkowej, w Południowej Azji oraz w śródziemnomorskim regionie Europy. Paradoksalnie łączy ona trzy wielkie religie monoteistyczne, których drogi krzyżują się w ogniu walki na Bliskim Wschodzie. Odniesienia do „złego oka” można znaleźć w Koranie, nauczaniu Ojców Kościoła, ale również w hebrajskim Talmudzie. Żydzi, chrześcijanie i muzułmanie (częściej szyici niż sunnici) szukają ochrony przed zawistnymi spojrzeniami innych w w amuletach w kształcie dłoni – Hamsa, Chamsa, Khamsa, Hamesz, ręka Fatimy (córki Mahometa – Fatimy-Zahry) – jak wierzą muzułmanie, czy dłoń Miriam (siostry…

Read More

My mamy szeptunki, na Ukrainie mają swoich molfarów

molfar, znachor, szaman

Molfar to w kulturze Hucułów obdarzony nadprzyrodzonymi zdolnościami wróżbita, czarodziej, ludowy mag. Jak wierzą Huculi, molfarzy mogą być dobrzy i źli (biali i czarni). W leczeniu ludzi i kierowaniu siłami przyrody wykorzystują oni zaklęcia, specjalne przedmioty i zioła. Molfar to czarownik parający się magią naturalną. Jego system wartości religijnych to swoista mieszanka rodzimowierstwa słowiańskiego, magii naturalnej naszych przodków i religii chrześcijańskiej. Molfa to przedmiot zaklęty dla dobra lub zła. Od molfy wywodzi się molfar, huculski czarownik, znachor, szaman i wróżbita w jednym. W poszukiwaniu ostatnich molfarów trzeba zapuścić się w…

Read More

Dzieje i rozwój judaizmu pobiblijnego

Judaizm (Fot. Israel_photo_gallery / Flickr)

Dzisiejszy judaizm – musimy to sobie wyjaśnić na wstępie – nie jest w żadnym wypadku prostą kontynuacją judaizmu biblijnego. Jest zupełnie inną religią niż był w czasach Jezusa. Nazwa „judaizm” pochodzi od jednego z pokoleń żydowskich – pokolenia Judy. Nazwa „Izraelici” od plemienia Izrael. Nazwa „Hebrajczycy” była początkowo określeniem wojowniczego ludu, który pojawił się na terenach Palestyny (najprawdopodobniej poprzedników dzisiejszych Żydów zwano Hebrajczykami ponieważ przybyli z tamtej strony Jordanu). Środowisko powstania judaizmu Judaizm jako religia wyrasta z tradycji starożytnego Izraela. Lud izraelski pojawił się w Palestynie w XII w. przed…

Read More

Dakini – aktywna i dynamiczna energia żeńska w tradycji buddyzmu tybetańskiego

Simhavaktra Dakini (Fot. A Gude / Flickr)

Przełomem w postrzeganiu kobiety jest buddyzm tantryczny (wadżrajana). Rozwinął on w znacznym stopniu filozofię, która pogłębiła widzenie rzeczywistości w jej żeńskim i męskim aspekcie. Stosunek męskich nauczycieli do kobiet w tej szkole buddyzmu oddaje fragment wypowiedzi Milarepy: Istotą kobiety jest mądrość, źródło spontanicznego poznania (…); nigdy nie uważaj jej za kogoś niższego. Staraj się szczególnie o to, aby widzieć w niej Wadżrawarahi. Wadżrawarahi należy do najznamienitszych i najbardziej znanych dakiń. Często określana jest też jako „Matka Buddów”, ponieważ reprezentuje mądrość, która jest niezbędna do osiągnięcia stanu Buddy. Oprócz tego jest…

Read More

Znaki wróżebne arabskich arrafów przed islamem

Magia, czary, Arabowie (Fot. USAFE AFAFRICA / Flickr)

Przypomnę tylko, że metody mantyczne czyli wróżbiarskie dzielimy na naturalne i sztuczne. Wróżbiarstwo naturalne było specjalnością kahinów i opierało się na interpretacji znaków pochodzących bezpośrednio od sił nadprzyrodzonych (o czym pisaliśmy tutaj: Wiedza tajemna arabskich kahinów przed islamem). Wróżbiarstwo sztuczne oparte jest zaś na obserwacji znaków materialnych, odszukaniu związku pomiędzy znakiem a interesującym nas problemem oraz interpretacji tego znaku jako objawu woli istoty wyższej. W tym specjalizowali się arrafowie. Arabowie stosowali również inny termin o podobnym znaczeniu co kahin – arif lub arraf (dosł. ten, kto wyjaśnia i tłumaczy). Nie…

Read More